Naamloze pagina

                                  Uitleg van Maarten Luther De Roos

                                Het binnenste is een kruis, geheel in zwart;
                                het staat in een hart, dat zijn natuurlijke kleur heeft - om mijzelf steeds in herinnering te brengen dat het
                                geloof in de gekruisigde ons zalig maakt.
                                Want wie van harte gelooft, wordt gerechtvaardigd.
                                Al is het een zwart kruis, dat doet afsterven en pijn moet doen, toch laat 't dat hart zijn kleur behouden,
                                het verderft de natuur niet dat is, het maakt ons niet dood, maar behoudt ons ten leven.
                                De rechtvaardige leeft immers door zijn geloof, maar alleen door zijn geloof in de gekruisigde.
Zulk een hart nu moet midden in een witte roos staan om aan te duiden dat het geloof vreugde, troost en vrede geeft, en ons zonder meer in een witte vreugdevolle roos zet.
Dit is een andere vreugde en vrede dan de wereld geeft, daarom moet de roos ook wit en niet rood zijn, s)
want wit is de kleur van de geesten en van alle engelen.
Zo'n roos staat in een hemelsblauw veld om duidelijk te maken dat we in de geest en in het geloof reeds nu deel hebben aan de komende hemelse vreugde: we zijn er reeds in, levende in de hoop, al is het nog niet openbaar.
En om dat blauwe veld een gouden ring, waarmee gezegd wordt dat die zaligheid in de hemel eeuwig duurt en geen einde heeft en zoveel kostelijker is dan alle aardse vreugde en genot, als het goud schoner en kostbaarder is dan alle andere metalen.
Maarten Luther 1530 (in een brief aan Justus Jona

                               Er zijn wel 39 soorten
                              Hoe zit dat eigenlijk met die Lutherroos? Wat is de Lutherroos niet? Lutherzwaan en Lutherroos
                              hebben in elk geval één ding gemeen: ze worden allebei hardnekkig versleten voor het wapen van Luther.
                              En dat zijn ze in geen geval. Luthers familie voerde als wapen een halve handhoog in goud, met een
                              zilveren beugel en een zilveren koord, en links ervan twee rozen, eveneens in zilver, het geheel op een
                              rood veld. Dit wapen was in 1904 (mogelijk nu nóg wel) te zien boven de hoog van een poort van een
                              der bijgebouwen van Luthers vaderhuis in Mansfeld.
                              Het was niet in kleur uitgevoerd en droeg als inscriptie 'J(akob) L(uther) 1530'. Jakob Luther, de broer van de hervormer, nam nanielijk na de dood van zijn en Maartens vader Hans Luther in 1530 diens huis over. Het wapen komt ook elders voor: zoals op een gedenkteken in de Slotkerk van Zeitz voor kanunnik Johan Ernst Luther en op kopergravures van de decaan en raadsheer Johan Maarten Luther en diens
Intussen schijnt dit niet het oorspronkelijk familiewapen van de Luthers te zijn geweest. Tot 1413 voerde de gehele familie ook de tak in Möhra waartoe Luthers vader behoorde als wapen een rood veld waarop een rechtsopstaand zilveren mes voor het krenten van druiven, met een gouden handgreep. Zo'n mes vormde ook het helmteken, dat drie veren droeg goud, rood en wit terwijl de helmkleden rood en goud gekleurd waren. Een overlevering wil dat in 1413 dit wapen door keizer Sigismund vernieuwd en verbeterd werd voor Maarten Luthers overgrootvader Fabian Luther, die aan het keizerlijk hof in Praag het ambt van keizerlijk hof- en paltsgraaf bekleedde en in 1465 stierf. Zo ontstond het wapen met de handboog. Van de Lutherroos weten we nu dus wat ze niet is: Luthers wapen. Hij zou het trouwens niet in zijn hoofd hebben gehaald het familiewapen daarvoor naar eigen goeddunken te wijzigen!